Strach
Z jednej strony, można stwierdzić, że dobrze, że strach stale nam towarzyszy. Dlaczego? Dlatego, że w obliczu niebezpieczeństwa, mobilizuje nas on do działania. Strach często ratuje nas przed kłopotami, np. nie pozwala nam wejść pod nadjeżdżający samochód, czy włożyć ręki do ognia. Taki zwykły strach jest czymś naturalnym i prawie zawsze potrafimy nad nim zapanować. Ale problem pojawia się wtedy, kiedy odczuwamy lęk, mimo braku realnego niebezpieczeństwa. Taki stan, możemy nazywać fobią. Osoba cierpiąca na fobię wie, że nie ma się czego bać. Lęk jest jednak tak silny i uporczywy, że nie da się pozbyć, opanować siłą woli czy używając racjonalnych argumentów. Uważa się, że pierwsze reakcje lękowe przeżywamy już w okresie życia płodowego. Wiele fobii sztucznie zostało sztucznie wywołanych przez naszych rodziców. Wiele dzieci, których matki boją się np. psów, również odczuwa przed nimi strach. Nie jest to jednak chorobą dziedziczną, jest to po prostu kopiowanie zachowań rodziców, czy też ogólnie osób dorosłych.
Emocje i życie .